 |
|
|
|
|
||||||||||
|
||||||||||||||
|
Email: Sponsored Links:
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||
 |
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||
 |
||
|
|
|
Lekarze o Astmie OskrzelowejPoniżej publikujemy dwie opinie na temat astmy oskrzelowej, jej powstawania i sposobów leczenia, wyrażone przez przedstawiciela medycyny konwencjonalnej i lekarza optymalnego.
Przyjęta przez Światową Organizację Zdrowia definicja astmy określa ją jako przewlekłą chorobę zapalną, w której odgrywają rolę liczne komórki, takie jak: mostocyty, eozynofile i limfocyty. Choroba ta dotyczy układu oddechowego i cechuje ją obturacja dróg oddechowych, stan zapalny dróg oddechowych oraz nadreaktywność oskrzeli na różne bodźce. Zwężenie dróg oddechowych występujące w astmie spowodowane jest skurczem mięśni gładkich oskrzeli, obrzękiem ślu-zówki tych dróg oddechowych, wzmożo-nym wydzielaniem śluzu, uszkodzeniem nabłonka oskrzelowego. Objawami astmy są nawracające ataki świszczącego oddechu, duszności i kaszlu. Objawy te nasilają się w nocy lub nad ranem i wiążą się z zaburzeniami przepływu powietrza. Wyróżnia się astmę alergiczną, która jest lepiej poznana i astmę niealergiczną . Podkreśla się znaczenie autonomicznego układu nerwowego dla powstania astmy. Układ ten powoduje nasilenie objawu kaszlowego. Nadmierna wrażliwość osk-rzeli na różne niespecyficzne bodźce prowadzące do zwężenia światła oskrzeli jest uniwersalną cechą astmy. Do tej nadmiernej reaktywności oskrzeli prowa-dzi zapalenie oraz zaburzenie funkcji me-chanizmów nerwowych w zetknięciu z alergenem, substancją drażniącą, czy też pod wpływem infekcji wirusowej. W rozpoznaniu astmy istotne znaczenie mają cechy kaszlu, jest on nawracający i nasilający się nocą lub nad ranem, nasilający się pod wpływem wilgotnego powietrza, wysiłku fizycznego, zakażenia dróg oddechowych, często brak objawów osłuchowych (świstów i furczeń). Leczenie antybiotykami nie przynosi poprawy, po-maga zastosowanie kortykosterydów. Do podstawowych badań diagnostycznych zalicza się rentgen klatki pier-siowej, spirometrię, inhalacyjne testy prowokacyjne, próbę wysiłkową. Do po -wikłań astmy oskrzelowej należą: odma opłucnowa, śródpiersiowa i podskórna, niedodma obejmująca płat lub całe płuco, rzadziej dochodzi do wystąpienia rozstrzeni oskrzeli i serca płucnego. Leczenie polega na praktycznie stałym przyjmowaniu leków, które umożliwiają choremu w miarę normalną egzystencję z możliwością wystąpienia rozmaitych działań ubocznych, związanych ze stoso-wanymi lekami. Między innymi stosuje się leki Beta – adrenergiczne, które rozkurcza-ją mięśniówkę gładką oskrzeli i hamują wydzielanie mediatorów.. Leki te podaje się przy użyciu inhalatorów. Podaje się również Teofilinę rozkurczającą mięś-niówkę gładką oskrzeli, działa ona szcze-gólnie dobrze przy atakach w nocy. Popularne kortykosteroidy działają hamu-jąc napływ granulocytów do miejsca reakcji alergicznej, hamują one późną fazę reakcji alergicznej. Są skuteczne, ale nie należy zapominać o ich licznych działaniach ubocznych. Ostatnio zyskują popularność kromoglikany o dużej sku-teczności działania. Dr n. med. Aleksander Grigorjew
Astma oskrzelowa jest nadal częstą przyczyną nagłych zgonów mimo rozwoju współczesnej medycyny. Choroba ta zwią-zana jest z napadowym zmniejszeniem drożności dróg oddechowych spowodowanym obrzękiem śluzówki, zwiększonym wydzielaniem śluzu oraz skurczem mięśni ścian oskrzeli tzn. przewagą układu parasympatycznego (PS) w układzie oddechowym. Medycyna konwencjonalna poszu-kuje przyczyn w reakcjach alergicz-nych, powikłaniach chorób innych układów, w ciężkiej nerwicy. Rodzinne występowanie choroby (ten sam sposób żywienia), to, że wszyscy mamy kontakt z alergenami, a chorują tylko niektórzy, że tylko część chorych na nerwicę ma dolegliwości astmatyczne (odmienny sposób ży-wienia) sugeruje, że źródeł astmy należy poszukiwać w sposobie odżywiania. Dowodem na to jest ustępowanie choroby po rozpoczęciu żywienia optymalnego. W leczeniu astmy medycyna stosuje wiele specyfików chemicznych m. in. leki pobudzające receptory układu sympatycznego (S), kortykosterydy, aminofilinę, antycholinergiki, kromoglikan. Taka terapia farmakologiczna niesie za sobą szereg powikłań np. nadciśnienie tętnicze, cukrzycę, otyłość, miażdżycę, chorobę wrzodową żołądka, arytmię serca, napady drgawkowe, a czasami niektóre leki, jak np. kromoglikan mogą powodować zaostrzenie choroby. Medycyna konwencjonalna uznaje astmę oskrzelową za chorobę nieule-czalną. Jedynym możliwym sposobem wyleczenia tego groźnego schorzenia jest
żywienie optymalne jako metoda usuwająca przyczynę a nie tylko objawy. Korzystny wpływ żywienia optymalnego wymaga wspomagania prądami
selektywnymi, które powodują miejscowe (w układzie oddechowym) pobudzenie układu sympatycznego (S) i poszerzenie światła oskrzeli.
Najlepsze efekty uzyskujemy w przy-padku pewnego rozpoznania astmy oskrzelowej. Niestety często zdarzają się mylne diagnozy u pacjen-tów
chorujących m. in. na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (czasami te schorzenia współistnieją), astmę sercową, zatorowość płucną a czasami
nawet rozedmę płuc. W przypadku tych chorób ze względu na dominujące uszkodzenie struktury płuc efekty występują później i nie są tak spektakularne. lek. med. Mariusz Głowacki |
||
